ሕፃናት በእውነቱ አርቆ የማየት ችሎታ አላቸው፣ እና እያደጉ ሲሄዱ ዓይኖቻቸውም “ፍጹም” የሆነ የማየት ደረጃ ላይ እስኪደርሱ ድረስ ያድጋሉ፤ ይህም ኤሜትሮፒያ ይባላል።
ዓይን ማደግ የሚያቆምበት ጊዜ መድረሱን የሚያሳየው ምን እንደሆነ ሙሉ በሙሉ አልተረጋገጠም፤ ነገር ግን በብዙ ልጆች ላይ ዓይን ከኤሜትሮፒያ አልፎ ማደጉን እንደሚቀጥል እና በቅርብ ርቀት ላይ እንደሚታይ እናውቃለን።
በመሠረቱ፣ ዓይን በጣም ረጅም በሚሆንበት ጊዜ፣ በዓይን ውስጥ ያለው ብርሃን በሬቲና ፊት ላይ ሳይሆን በሬቲና ፊት ላይ ያተኩራል፣ ይህም የደበዘዘ እይታ ያስከትላል፣ ስለዚህ ኦፕቲክስን ለመቀየር እና ብርሃኑን በሬቲና ላይ እንደገና ለማተኮር መነጽር ማድረግ አለብን።
እድሜያችን ሲገፋ፣ የተለየ ሂደት ይገጥመናል። ሕብረ ሕዋሶቻችን እየጠነከሩ ይሄዳሉ እና ሌንሱ በቀላሉ ስለማይስተካከልም በአቅራቢያችን የማየት ችሎታችንን ማጣት እንጀምራለን።
ብዙ አረጋውያን ሁለት የተለያዩ ሌንሶች ያሏቸውን ባይፎካል ሌንሶች መልበስ አለባቸው - አንደኛው በቅርብ ርቀት ላይ ለሚታዩ ችግሮች ለማስተካከል ሌላኛው ደግሞ ሩቅ እይታ ላላቸው ችግሮች ለማስተካከል ነው።
በአሁኑ ጊዜ፣ በቻይና ውስጥ ከግማሽ በላይ የሚሆኑት ህጻናትና ታዳጊዎች በቅርብ ርቀት ላይ የሚገኙ ናቸው ሲል ከፍተኛ የመንግስት ኤጀንሲዎች ባደረጉት ጥናት፣ በሽታውን ለመከላከልና ለመቆጣጠር የተጠናከረ ጥረት እንዲደረግ ጠይቋል። ዛሬ በቻይና ጎዳናዎች ላይ ከተጓዙ፣ አብዛኛዎቹ ወጣቶች መነጽር እንደሚያደርጉ በፍጥነት ያስተውላሉ።
የቻይና ችግር ብቻ ነው?
በእርግጠኝነት አይደለም። የማዮፒያ መስፋፋት የቻይና ችግር ብቻ ሳይሆን በተለይም የምስራቅ እስያ ችግር ነው። እ.ኤ.አ. በ2012 በላንሴት የሕክምና ጆርናል ላይ በወጣ አንድ ጥናት መሠረት ደቡብ ኮሪያ 96% የሚሆኑት ወጣት ጎልማሶች የማዮፒያ ችግር አለባቸው፤ የሴኡል መጠን ደግሞ የበለጠ ከፍ ያለ ነው። በሲንጋፖር ይህ አሃዝ 82% ነው።
የዚህ ሁሉን አቀፍ ችግር ዋና መንስኤ ምንድን ነው?
ከቅርብ እይታ ችግር ጋር የተያያዙ በርካታ ምክንያቶች አሉ፤ ከእነዚህም ውስጥ ሦስቱ ዋና ዋና ችግሮች ከቤት ውጭ የሚደረግ የአካል ብቃት እንቅስቃሴ አለመኖር፣ ከመደበኛ ትምህርት ውጭ በሚደረግ ከባድ ስራ ምክንያት በቂ እንቅልፍ አለማግኘት እና ከመጠን በላይ የኤሌክትሮኒክስ ምርቶችን መጠቀም ይገኙበታል።
